สวัสดีครับ ^^
บรรยกาศแห่งความสุข ความประทับใจ หลายๆ อย่าง จากการแสดง เมื่อวันเสาร์ ที่ ๕ เมษายน พ.ศ.๒๕๕๑ ในรอบที่ ๕ ของ "พราย" ปฐมพร ปฐมพร ในที่สุดก็ได้ผ่านพ้นไปอีกครั้ง ซึ่งในครั้งนี้มีอะไรพิเศษหลายๆ อย่างมากมาย ซึ่งในความรู้สึกส่วนตัวของผมนั้นประทับใจมากๆ
ก็ลองอ่านกันดูนะก๊าบ... แหะๆ... ( คงไม่ครบถ้วนเรื่องเวลา และบทเพลงนะครับ )
๑๔:๐๐ น. : ออกเดินทางจากที่พัก ตรงดิ่งสู่ห้างดังย่านรัชดา เพื่อทำการซื้อเทป DV แหะๆ...
๑๔:๕๐ น. : ถึงบริเวรหน้างาน ด้วย...พาหนะสุดรัก อิอิ ... มาถึงก็เจอพี่พราย ซึ่งกำลังวุ่นวายกับการประสานงาน เตรียมงานต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น ฝ่ายบันทึกภาพในงาน , การตั้งเครื่องดนตรี ระบบเสียงต่างๆ พี่เค้าเดินวุ่นเลยครับ ผมเลยยังไม่กล้าเข้าไปทักทาย จนสักพักใหญ่ๆ ถึงได้ ...สวัสดีครับพี่พราย ^^
๑๕:๓๐ น. : คุณกายแก้ว เริ่มจัดเตรียม หนังสือ "ช่วงขณะหนึ่งของลมหายใจ...พราย" โดย พิเชษฐ์ นิ่มสุวรรณ
๑๕:๔๕ น. : พี่ตุ๊ก และทีมงาน ก็จัดเตรียม เสื้อ ลายเดียวกันกับปกหนังสือ พร้อมกันกับ "ใบอนุโมทนา" มูลนิธิส่งเสริมวิปัสสนากรรมฐาน ในพระสังฆราชูปถัมภ์ ซึ่่งได้จากรายได้ของการแสดง /จำหน่ายเสื้อ พราย ใน ๔ รอบที่ผ่านมา... อิ่มบุญกันทั่วหน้าก๊าบ
๑๖:๐๐ น. : ฝนเร่ิมตกโปรยปรายลงมา ชาวคณะ ต่างช่วยกันเก็บข้าวของที่อุตสาห์จัดเตรียมไว้หน้างาน... T_T
๑๗:๓๐ น. : เพื่อนๆ เร่ิมถยอยกันหนาตา... เป็นช่วงที่ของเร่ิมจำหน่่ายก๊าบ
๑๘:๐๐ น. : ช่วงนี้ประตูเปิดให้เพื่อนๆ เข้างาน แต่กว่าจะเข้ากันหมดก็เกือบ ๑๘:๕๐ น. ครับ ...
๑๙:๐๐ น. : ทำให้การแสดงนั้นเร่ิมประมาณเช่นเคย... ในการแสดงครั้งนี้พี่พราย ใส่สูทหนัง กางเกงหนัง สีดำ เท่สุดๆ... ผมชอบนะ!!! อิอิ... ก่ีแสดงในคืนนั้นเร่ิมด้วยการเล่นแบบ Acoustic บรรยกาศในช่วงแรกนั้นสบายๆ เปิดเพลงแรกด้วยเพลง "ลืม" ...อยากร้องถามบนฟ้า ว่าตัวฉันนี้คือใคร...ว่าตัวใครนี้คือฉัน...
หลังจากเพลงจบลง พี่พราย ได้กล่าวขอบคุณถึงคุณพ่อ พี่พราย ที่ได้มาชมการแสดงในครั้งนี้ จากนั้นได้ขึ้นเพลง "นาฬิกาตาย" ...หัวใจมันตาย ร่างกายมันร้าวราน...
พี่พรายได้กล่าวขอบคุณ บรรดา ลุงป้าน้าอา...ญาติพี่น้อง ที่มากันเกือบทั้งหมู่บ้าน พี่พรายกล่าวก่อนขึ้นเพลง "สายรุ้ง" ...เปรียบดังเธอเหมือนสายรุ้ง ช่างงามเหลือเกิน เป็นพลังใจ ให้ฉัน...
หลังจากนั้นพี่พรายได้เชิญ "คุณป๊อด โมเดิร์นด๊อก" ขึ้นมา ซึ่งจริงๆ คุณป๊อด มาเข้าชมการแสดงเท่านั้น ซึ่งไม่ได้มีอยู่ในคิวการแสดงเลย เมื่อเป็นเช่นนี้ พี่พรายเลยถามว่า...
พราย: ป๊อด ต้องร้องนะ!!!...
ป๊อด: ได้เลยครับพี่...
พราย: ป๊อด ร้องเพลงอะไรได้บ้างล่ะ?...
ผู้ชม: ตะโกนขึ้นมา ..."ก่อนๆๆๆๆ"...
พราย: งั้น...เมธี ขึ้นมา ขอเสียงต้อนรับ เมธี หน่อยครับ!!!!
จากนั้นเนื้อร้องที่ประพันธ์โดย "พราย" ในเพลง "ก่อน" ก็เร่ิมขึ้น... โดย ป๊อด และ เมธี โมเดิร์นด๊อก
จากนั้นบทเพลงต่อๆ ไปเท่าที่ผมจำได้ก็มี...
"แรงบัลดาลใจ" ...เป็นแรงบัลดาลใจ เป็นแรงบัลดาลใจ ให้ฉันมองโลกในแง่ดี... "หนุ่มสาว" ...เธอมีไฟในใจเธอมีวัยร่าเริง เธอมีชีวิตชีวา...
แต่ในบทเพลง "หนุ่งสาว" ช่วงท้าย ก็มีเหตุให้พี่พราย ต้องตะโกน ออกมาว่า ...เลิกๆๆๆๆ พอๆๆๆๆ ... แต่ไม่ต้องตกใจนะครับ พี่พรายยังอารมณ์ดี อิอิ ตะโกนให้เพื่อนๆ ในวงพอ แต่แกก็ขำๆ อารมณ์ดี ด้วยที่เป็นปัญหาเข้าร้องเพื่อจบเพลงกันไปลงนั้นเอง แหะๆ... แต่เพื่อนๆ ที่เข้าชมการแสดงต่างพากันตบมือแสดงให้เห็นถึงความสนุกสนาน จากนั้นพี่พราย และเพื่อนในวง ก็ขอพักสักครู่ โดยได้เชิญแขกรับเชิญพิเศษสุด นั้นก็คือ ชีพชนก ศรียามาตย์ (นก)
"เจ้าหญิงแห่งดอกไม้" ...กลีบดอกบอบบาง เธอใช่ไหม กลิ่นหอมอ่อนไหว ใช่เธอหรือป่าว...
"ก่อน" ...ก่อนท้องฟ้าจะสดใส ก่อนความอบอุ่นของไอแดด...
จากนั้นพี่พรายขึ้นมา กอด และขอบคุณ ชีพชนก แล้วพี่พรายก็เชิญแขกท่านต่อไป
...ขอต้อนรับ เมธี...สำหรับเพลงต่อไปนี้ เป็นเพลงแรกที่แต่งในรอบเร็วๆ นี้... เพลงแต่งให้กับเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนึง อายุ ๙ ขวบ ผมแต่งเนื้อร้องด้านใน ส่วนเด็กคนนี้เป็นคนตั้งชื่อ ชื่อเพลงว่า "ปลายฟ้า"... พี่พรายกล่าว
จากนั้นเสียง intro จาก เปียนโน โดย เมธี ก็ดังขึ้น...
...มีแสงจากดวงดาวมากมาย ถ้าหัวใจของเรา มีแสงจากดวงดาวมากมาย โอบกอดเธอในใจ ให้ดวงดาวพรั่งพราย โอบกอดเธอให้ดวงดาวพรั่งพราย...
แล้วก็ต่อด้วยเพลงที่แต่งขึ้นมาใหม่อีกหนึ่งเพลง ...เพลงนี้พี่พรายแต่งไว้นานแล้ว ๑ ท่อน แล้วก็มาเจอกับ เมธี เลยช่วยกันแต่ง เพลงนี้ชื่อ "นรก หรือ สวรรค์" โดย เมธี เล่นกีตาร์
...เยื้องย่างก้าวไปในอากาศ เติมวาดวิมานในจิตรกาล ยักย้ายร่ายรำเหมือนปานวาด ท้องฟ้าเป็นข้าทาส บริวาร...
แขกพิเศษคนสุดท้าย พิเศษสุดๆ อดีตนักร้องวง "มายา" คุณ "อ๋อย" ชมพูนุช ปฐมพร น้องสาวแท้ๆ ของ พี่พราย นั้นเอง ...เพลงนี้มันดูสุภาพไปนิดนึง การที่พี่พรายแต่งเพลงนี้ คิดว่าคงไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนี้ คือพี่ไม่ได้ร้องเพลงมานาน ก็คงตื่นเต้นบ้าง ยังไงก็ช่วยกันด้วยก็แล้วกัน... เอายัง!!!... พี่อ๋อย กล่าว
...เกิดมาให้พวกมึงวิจารณ์ ทำงานให้พวกมึงเยียบยํ่าเล่น หรือเห็นกู เป็นกากเดนสังคม...
เมื่อจบพี่อ๋อย กล่าวต่อ..
...วันนี้เป็นวันสำคัญอีกวันของครอบครัวเรานะค่า เพราะเป็นวันเกิด ขอเชิญคุณแม่ค่ะ...
...ดูเหมือนไม่ใช่งาน Concert ยังไงไม่รู้นะ!!!... พี่พรายกล่าว...
จากนั้นเพลง Happy Day ก็ดังขึ้น โดย คุณแม่พี่พราย เป็นคนถือเค้กขึ้นมา เพื่อนๆ ที่เข้ามาชมการแสดงต่างร่วมร้องพร้อมๆ กัน จากนั้นเสียงกลองก็ดังขึ้นอีกรอบ... ในเพลง "ลั่นทม"
..บทเพลงแห่งแรงบันดาล จะเบิกบานจะบานเผชิญ โอบกอดความระทมด้วยความเข้าใจ...
และต่อทันทีกับ... ...ถ่มน้ำลายรถท้องฟ้าไม่มีใครว่าไม่เห็นจะเป็นไร เมื่อมันตกลงมาใส่หน้าไม่มีใครเสียหาย สกปรกก็ตัวเรา เดิมพันกันไหม นํ้าลายใครจะสูง เกมนี้มีรางวัล...ในเพลง "ถุย"
ซึ่งช่วงนี้พี่ อ.ทศ แก ถุย อย่างเดียว...๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
ใครไม่เคยชักว่าวบ้าง?... ...อยากพาน้องไปสนามหลวงอากาศแสนดีลมเย็นสบาย สนามหญ้าสีเขียวชุ่มชื่นนักเชียวเรามาเกี่ยวก้อยกันไป...
แล้วพี่พรายก็ส่งเพลงต่อให้กับพี่บอย ร้องต่อในเพลง "เพื่อนรัก" และพี่พรายขึ้นมาร้องต่อด้วยเพลง "ไม่มีสังคม"
...ฉันไม่มีสังคม ทุกคนเหมือนไม่มีใครต้องการ โอ้เหมือนวันวาน เหมือนวัยเด็กที่ทรมาน ถูกทอดทิ้ง...
หลังจากนั้นผู้เข้าชมตะโกนขอเพลงขึ้นมา "ทรมาร" ...ในช่วงชีวิตที่ผ่านมาผมไม่เคยตามใจใครเลย แต่ตั้งแต่เล่น concert's ที่ผ่านมานี้ ผม...ตามใจทุกคนเลย จะเอาอะไรผมให้หมดเลย คุณตะโกนมาผมก็เล่นให้เลย... พี่พรายกล่าว จากนั้นทางทีมงานขึ้นมาว่าต่อเวลาให้อีก 20 นาที ทุกคนเฮๆๆๆๆๆ อิอิ จากนั้น Intro Guitar เพลง "ทรมาร" ก็ดังขึ้น... จากนั้นเพื่อนคนที่ขอก็เป็นผู้ร้องบทเพลง โดยใช้การร้องแบบ ตะคอกในแนว "เดธ เมทัล" สุดยอดเลยครับ ( ซึ่งท่านนี้ผมดันรู้จักอีก เจอกันบ่อยๆ ตามงาน Concert อิอิ )เพลงต่อไป "ยังรัก"
...แต่ยังรัก ความรักที่มีให้กัน เพราะพรุ่งนี้มันอาจไม่มีวัน ที่รักจะเต็มหัวใจ และถึงแม้จะประชดตัวเองเช่นไร ทุกหยดของเลือดที่ไหล ยังทะนงที่ได้รักเธอ...
"นางฟ้าแห่งความเศร้า" ...ฉันจึงแทรกตัวอยู่กับความหนาว เจ็บและร้าวระบม ขดตัวอยู่ในความฝัน ที่มีเพียงเธอนั้นเข้าใจ โดดเดี่ยวท่ามกลางตึกสูง ในเมืองแสนศิวิไลซ์ ฉันไม่มีใคร ฉันไม่มีใคร ฉันไม่มีใคร ฉันไม่มีใครนอกจากเธอ...
และก็มาถึงช่วงสุดท้ายของการแสดง ด้วยเพลงพิเศษที่พี่พราย แต่งขึ้นให้กับการแสดงในครั้งนี้ โดยเนื้อเพลงนี้จะอยู่ในหน้าสุดท้ายท้ายเล่นของหนังสือ "ช่วงขณะหนึ่งของลมหายใจ...พราย" เพลงนี้มีชื่อว่า"เพื่อนของฉัน"
ตอนท้ายเพลงพี่พรายก็ได้ลงจากเวทีไปก่อน เพื่อไปรอกอดแฟนเพลงพรายทุกๆ คนที่หน้าประตู แล้วจากนั้นก็มีการแจกลายเซ็น ถ่ายรูป กันตามระเบียบก๊าบ...
หลังจากที่กิจกรรมนี้เสร็จก็ถึงเวลาของตัวเองบ้าง อิอิ โดยได้รวมเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ บางส่วนไปสังสรรค์กันต่อที่ "ร้านโอเล้ง" เจ้าเก่าจ้า... ขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ มีความสุขทุกๆ ท่านด้วยครับ
และท้ายนี้ขอ "สุขสันต์วันเกิดด้วยครับพี่พราย"...มีความสุขมากๆ นะครับ แล้วกลับมาร้องเพลงให้พวกเราฟังอีก สวัสดีครับ ^^
